خلوت به اشتراک گذاشته شده

 

خوب که فکر میکنم میبینم :

خدایا طاعتهایم بسیار بسیار بسیار کمه

و بزرگیه تو بینهایت که یه همچین بنده ای رو اصلا ادم حساب میکنی

زبون و دل و چشم و ذهنم پر از گناهه و تو اونقدر شریفی

که وقتی با همین

بدن صدات میزنم نیگاهم میکنی

خدایا

توانم خیلی خیلی خیلی ... اندکه در برابره لحظه مرگ

و اتفاقاته ناشناخته ی پس

از اون اما بازم یه راحتی آب خوردن گناه میکنم و تو

فراتر از اونچه من فکر میکنم

کریمی و بخشنده که بهم امید میدی 

 که به اندازه ی

توان هرکس ازش انتظار داری

..

.....

اما اینا هیچکدون دلیل نمیشه که نترسم

ازون دمی که بازدمی در پی نداشته باشه

نترسم ازون آنی که که بعدش من باشمو یه کوله باره خالی از خوبی

یه کوله باره تهی از نیک بودن و بخشش و احسان و توجه به تو

خدایا

 این مناجات لحظه های خلوتیه که امید دارم تو تاریکیه

لحظه ی رفتن

بیادم بیاری

من انسانمو فراموش کار

و تو خدایی و ماندگار

و بدور از هر گونه نقص

بیادم بیار

هر آنچه را هرآنجا که نیازه منه نیازمنده

 

/ 2 نظر / 16 بازدید
هادی

آپممممممممممممممممممممممممممممممممم

مهسا

سلام آره واقعا اصلا نمیخونه ببینه چی نوشتی شاید بدردش بخوره. از دل بود، به دلم نشست دل منم از خدا همینا رو میخواد شنیدی میگن اگر از خدا انتظار بخشش داری ببخش؟ من انتظار بخشش دارم از خدا چون خداست، ولی من نفراتی رو سپردم به خدا و گفتم هم نمیگذرم، البته فراموش کردم راحتتر باشم شاید اگر کمکی هم بخوان دریغ نکنم، اما نمی تونم ببخشم، چون به نظرم بخشش برای آدمایی هست که اشتباه میکنن نه آدمهایی که بی پروا رفتار می کنند و خودشون رو محق میدونن!!